..รองเท้าคู่เก่าๆ..

ชีวิตของเด็กคนหนึ่ง ถูกสั่งสอนเอาไว้ว่า

ก่อนที่จะออกจากบ้านต้องสวมรองเท้าทุกครั้ง

เพราะข้างนอกมันสกปรก

เด็กคนนี้จึงยึดติดกับรองเท้าเสมอ

แม้ว่าข้างนอก จะทำให้เค้าได้พบเจอกับความสนุกสนาน

จนบางครั้งทำให้ไม่อยากที่จะกลับบ้าน

แต่หากวันใดที่เค้าหารองเท้าของเค้าไม่เจอ

เค้าก้อจะไม่ออกไปไหน เป็นอันขาด

และแล้ววันหนึ่ง รองเท้าของเด็กคนนี้ได้ขาดลง

เค้าพยายามที่จะสวมรองเท้า ขาดๆออกไปข้างนอก

แต่รองเท้าของเค้า

มันก้อไม่ได้สวมใส่สบายเหมือนก่อนอีกแล้ว

แม้ว่าเด็กคนนี้จะพยายาม...

ติดกาว หรือ เย็บ รองเท้าคู่นี้สักเท่าไหร่

แต่ มันก้อได้เพียงประทังได้ ไปวัน...วัน เท่านั้นเอง

สุดท้าย................................................

มันก้อไม่สามารถที่จะนำมาใส่ได้อีก

เด็กคนนี้ได้แต่นั่งเหงาอยู่ภายในบ้าน

เพราะเค้าไม่กล้าแม้แต่จะก้าวเท้าออกไปไหน

ได้แต่นั่งมองเพื่อนๆ

ที่สวมรองเท้าออกไปวิ่งเล่นกันอย่างสนุกสนาน

และเค้าก้อได้เห็นว่า

ยังมีเด็กอีกกลุ่มหนึ่ง

ที่สามารถก้าวเท้าออกจากบ้านไปวิ่งเล่นได้

ทั้งๆที่พวกเค้า...ไม่ได้สวมรองเท้ากันเลยสักคน

แต่ทำไม เด็กคนนี้ถึงทำแบบเด็กกลุ่มนั้นไม่ได้

เพราะ....ข้างนอกมันสกปรก

เพราะ....เค้ายังคงคิดถึงรองเท้าคู่เก่า

หรือเพราะ....เค้ายังไม่มีรองเท้าคู่ใหม่มาแทนที่กันแน่

แต่หากเด็กคนนี้คิดได้อย่างนั้น

มันก้อไม่ต่างจากการที่เค้าเอาชีวิตทั้งหมดไปฝากเอาไว้กับสิ่งอื่น

จนลืมที่จะรักและหาความสุขให้กับตัวเอง

ผมหวังว่า...

สักวันผมคงได้เห็นเด็กคนนี้

ได้ออกมาวิ่งเล่นอย่างสนุกสนานอีกครั้ง

แม้ว่าจะมีรองเท้าคู่ใหม่หรือไม่ก้อตาม

..โลมาสีน้ำทะเล..